این چشم‌انداز هدفگذاری شده است، یک سند بالادستی است؛ باید ما این را حتماً رعایت کنیم.

— رهبر معظم انقلاب
English فارسی
امروز ۲۲ آبان ۱۳۹۷ آخرین بروز رسانی ۱۶ فروردین ۱۳۹۶
کاربر مهمان، برای ورود به سایت کلیک کنید
حمیدرضا قوام ملکی

نشست مدیران راهبردی و دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای

عنوان جلسه: نشست رسمی با دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای و مرکز مطالعات خاورمیانه رییس هیات: دکتر محمدتقی آذرشب
تاریخ جلسه: ۹۵/۴/۳ مسئول تدوین گزارش: حمیدرضا قوام ملکی
مکان جلسه: دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای، مرکز مطالعات خاورمیانه
حضار جلسه: معاون امور بین الملل دانشگاه، رییس مرکز مطالعات خاور میانه، مدیران و اعضای هیات علمی دانشگاه و مرکز، دو نفر مترجم (خانم نیایش و آقای سعید) بهمراه اعضای گروه مدیران راهبردی(۱۶ نفر)
مشروح مباحث مطروحه:
معاون امور بین الملل دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای: در میان بیش از ۳۰۰۰ دانشگاه در چین تنها ۷۰ دانشگاه دولتی است و از معتبرترین و معروفترین آنها دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای می باشد. از آنجایی که آموزش مسئولین حوزه بین الملل در چین بسیار حرفه ای است، در این دانشگاه بجز تدریس زبان های خارجی، سیاست رسانه، قضا، دیپلماسی، ارتباطات و… نیز تدریس می شود. بخش مهمی از دانش پذیران دانشگاه از دیپلمات های حزب می باشند و اکثر فارغ التحصیلان دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای در وزارت بین الملل حزب کمونیست چین مشغول بکار می شوند.
علاوه بر دانشگاه های دولتی برای تربیت نیروی انسانی کیفی مورد نیاز حزب مانند دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای، سیستم مدرسه حزبی هم وجود دارد.
سیستم تصمیم گیری و سیاستگذاری در سطوح مرکزی، استانی و محلی مشخصی وجود دارد. “کمیته مرکزی حزب کمونیست چین” دارای بیش از ۲۰ گروه رهبری در زمینه سیاست داخلی و خارجی می باشد. از جمله “گروه رهبری امنیت ملی” و “گروه تعمیق اصلاحات” که خود رییس جمهور ریاست آن گروه را بر عهده دارد. این گروه تعداد یکصد سیاست کلان ارایه نموده که تعداد ۷ مورد از آن ها مربوط به امر آموزش است. در کل، شش درصد تصمیمات و سیاستگذاری ها در چین مربوط به آموزش و پرورش است. از جمله سیاست های این حوزه می توان به “بین المللی نمودن آموزش کشور چین ” اشاره نمود.
در ادامه بحث، با طرح سوال از طرف هیات ایرانی، استراتژی ها و راهکارهای بین امللی نمودن آموزش کشور چین توسط معاون دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای تشریح شد و ذکر گردید که کمیسیون نظارت بر آموزش چین هم بر همه فرایندهای آموزشی چین نظارت می کند.
رییس بخش مطالعات خاورمیانه دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای: ایشان به تشریح تقویم روابط ایران و چین پرداخت و اشاره نمود در ضیافت صبحانه با رییس جمهور روحانی به این نتیجه رسیدیم که ایران به روابط با چین اهمیت ویژه ای می دهد و کتاب خود با عنوان ” روابط ایران و چین از قرن سیزدهم تا کنون” را معرفی و ارایه نمود.
دکتر آذرشب: رییس هیات و رییس دانشگاه نور مجمع تشخیص مصلحت نظام به تشریح جایگاه دانشگاه تربیت مدیر در کادرسازی و ترویج سند چشم انداز ۲۰ ساله جمهوری اسلامی ایران پرداخت و امضای تفاهم نامه همکاری های علمی و پژوهشی بین دو دانشگاه را پیشنهاد داد.
سپس جلسه با طرح سوالات و ارایه پاسخ هایی به شرح زیر ادامه یافت:
– نقش NGO ها یا سمن ها در فرایند تصمیم گیری چین چیست؟
چین از ساختاری تحت عنوان ” کنفرانس مشورت سیاسی چین ” برای فرآیند تصمیم گیری خود بهره می گیرد. این ساختار شامل چندین محفل از جمله محفل سیاسی، محفل فرهنگی، محفل هنری، محفل اقتصادی، محفل بین الملل و… می باشد. همچنین از طریق جمع آوری اطلاعات و نظرات از ” کانال جمع آوری هوش مردمی در دانشگاه ” این مهم محقق می شود. موسسه مطالعات خاورمیانه نیز از جمله این سازمان های مردم نهاد است چراکه یک نهاد مردمی است و نه دولتی.
– ساختار سیاسی و انتخابات چین مورد بحث قرار گرفت. اینکه رییس جمهور بایستی سلسله مراتب رشد و ترقی را طی نماید و از مقام محلی در حزب تا استاندار و… را طی کرده باشد.
– در پاسخ سوال عضو هیات ایرانی، معیارها، استراتژی ها و راهکارهای بین امللی نمودن آموزش کشور چین توسط معاون دانشگاه مطالعات بین المللی شانگهای این چنین تشریح شد:
۱- اعزام دانشچویان به خارج از کشور برای ادامه تحصیلات
۲- پذیرش دانشجویان خارجی در کشور چین.
۳- اعزام اساتید به ماموریت تدریس در دانشگاه های خارج از کشور
۴- بکارگیری اساتید خارجی در دانشگاه های کشور چین.
۵- انجام پروژه های تحقیقاتی مشترک با کشورهای دیگر و دانشگاه های خارجی
۶- تاسیس و ایجاد نهاد های آموزشی پرورشی مشترک با کشورهای خارجی
در مجموع به دوبال IT و بین المللی شدن آموزش برای ارتقائ این حوزه اشاره شد.
حمیدرضا قوام ملکی: از حضور در کشور چین، که یکی از پنج تمدن دنیای باستان و مستمرترین تمدن تاریخ بشر تا به امروز است، بسیار مفتخرم. کشوری که سرآغاز جاده ابریشم تاریخی است. جاده ای که از ایران می گذشت و به مدیترانه می رسید و تمدنها و فرهنگ های مختلف را در مسیر بازرگانی خود به هم پیوند می داد.
در ابتدا به اساتید موسسه مطالعات بین المللی دانشگاه شانگهای پیشنهاد می کنم از عنوان «آسیای جنوب غربی» به جای عنوان استعماری و خالی از معنی «خاورمیانه» استفاده شود. اگر چین در آسیای جنوب شرقی قرار دارد و نه خاور دور، آنگاه ایران نیز در آسیاس جنوب غربی قرار دارد و نه خاورمیانه.
ایران سالهاست که این عنوان را به منطقه اطلاق می کند و اسناد بالادستی کشور از جمله سند چشم انداز بیست ساله جمهوری اسلامی ایران نیز به همین معنی اشاره دارد.
ضمن احترام به فرهنگ، تاریخ و سیاست بی بدیل چین در عرصه بین المللی می خواستم عرایضی را ارائه دهم.
چین خود را قدرت دوم جهان می دانند و با استناد به شاخص های جمعیتی، اقتصادی و تجاری و مالی می توان چنین ادعایی را باور کرد. حتی بسیاری از تحلیلگران چین را قدرت اول دنیا در آینده ای نزدیک میبینند.
اما چین امروز برای تبدیل شدن به قدرتی جهانی با تنگناهای بسیاری روبروست:
اول، محاصره توسط آمریکا و هم پیمانانش در منطقه پیرامونی است. آمریکا موفق شده در ضمن ایجاد روابط دوستانه با چین و سرمایه گذاری گسترده در این کشور، دورتادور این کشور را با پایگاه های نظامی و نیروهای هم پیمان خود مانند ژاپن، تایوان، کره جنوبی، فیلیپین و حتی ویتنام محاصره کند. همچنین، مرز چین با هندوستان، به عنوان قدرتی نوظهور و دارای روابط نزدیک با ایالات متحده، از نقاط آسیب پذیر این کشور در حوزه دفاعی است.
دوم، به رغم کاهش رو به فزونی آمریکا به نفت و گاز خاورمیانه بالاخص خلیج فارس، چین نیاز رو به فزونی خود به انرژی را از این حوزه تامین می¬کند و پیش بینی می¬شود میزان وابستگی به نفت و گاز وارداتی این کشور از خلیج فارس تا سال ۲۰۳۰ هفتاد و پنج درصد افزایش یابد. این در حالی است که نفوذ چین در این منطقه بسیار ضعیف است. سرمایه گذاری¬های چین در شمال آفریقا بویژه سودان و لیبی با عاقبتی تلخ برای چین رقم خورد. با تجزیه سودان و بعد سقوط دولت قذافی عملاً شرکت¬های چینی از این منطقه بیرون رانده شدند. امروز نیز بیشترین حجم سرمایه¬گذاری چین در منطقه در عراق صورت می¬گیرد که چین به لحاظ سیاسی و امنیتی و نظامی کوچک¬ترین کنترلی بر سرمایه¬های خود ندارد. همچنین منابع اطلاعاتی چین از منطقه محدود و عمدتاً دست دوم است. در مقابل، بی تردید نفوذ آمریکا در این منطقه قابل چشم پوشی نیست. در منطقه ای که تامین کننده نیاز رو به فزونی چین به انرژی است آمریکا بیشترین کنترل و در عین حال کمترین وابستگی را دارد. کشورهای منطقه عمدتاً هم پیمان و یا در حوزه نفوذ آمریکا قرار دارند، تسلیحات نظامی خود را از آمریکا می¬خرند و پایگاه های نظامی در اختیار این کشور قرار داده اند.
سوم، در حوزه آسیای مرکزی و قفقاز، که محل علاقه چین است و تامین کننده منابع معدنی و انرژی برای این کشور محسوب می شود، چین با افغانستان زیر نفوذ آمریکا و کشورهای مشترک المنافع زیر بلیط روسیه روبروست.
در چنین شرایطی، اهمیت ایران برای چین به عنوان دومین دارنده منابع نفت و گاز جهان، با جمعیت بالا و تحصیلکرده و ماهر در منطقه، موقعیت ویژه جغرافیایی و ژئوپلتیک (تسلط به کرانه های شمالی خلیج فارس و دریای عمان و تنگه هرمز، بندرگاه آسیای مرکزی و قفقاز و …)، کشوری ذی¬نفوذ در منطقه با گستره¬ای تا بین¬النهرین و مدیترانه و از همه مهم تر سیاست دفاعی و خارجی مستقل و مقتدر و همچینین در صف مقدم مبارزه با تروریسم و افراطی¬گرایی مشخص می¬شود. بی¬تردید، ایران کشوری استثنایی محسوب می شود و برای چینی که خواهان ایفای نقشی متناسب با توان خود در عرصه منطقه ای و بین المللی است جمهوری اسلامی ایران به عنوان هم پیمانی راهبردی نظیری نمی-تواند داشته باشد. پیشینه روابط مسالمت آمیز تاریخی، مناسبات فرهنگی و سیاسی و دفاعی مقوم ایجاد روابط راهبردی بین دوکشور باشد.
چین اگر به دنبال برون رفت از تنگناهای خود و ایفای نقش جهانی است نمی تواند بیش از این سیاست بی¬طرفی با نگاهی تجاری و بازرگانی در منطقه را ادامه دهد. تنها با ایجاد روابط راهبردی در سطوح دفاعی و امنیتی، اقتصادی و سیاسی با جمهوری اسلامی ایران است که امکان فراتر رفتن از موقعیت کنونی برای چین و همچینن ایران بوجود می¬آید. امری که نیازمند فراتر رفتن از سطوح تاکتیکی و نزدیکتر کردن سطوح سیاستگذاری و تصمیم گیری بین دو کشور برای رسیدن به سطح راهبردی در روابط دو کشور است.
تحلیل نشست بعنوان درس هایی برای ایران:
تسلط استادان مرکز مطالعات خاورمیانه که همگی از مشاورین عالی حزب کمونیست محسوب می-شوند، به زبان عربی و روابط گسترده آنها با کشورهای عربی در جلسه کاملا مشهود بود و این مساله سبب می شود تا ملاحظات کشورهای عربی به خصوص کشورهای پرنفوذی چون عربستان سعودی و مصر در تحلیل¬ها و سیاستگذاری حرب کمونیست دست بالا را داشته باشد و نگاه آنها به خاورمیانه با نگاهی عربی آمیخته باشد.
این مساله در دیدار با کنسول ایران در شانگهای در ضیافت شام مورد تایید و تاکید ایشان قرار گرفت و ایشان این امر را مانع مهمی در توسعه روابط ایران و چین به حساب آورد و بر مشاهدات و تحلیل ما صحه گذاشت.
به تازگی کانال سی سی تی وی عربی نیز در تلویزیون ملی چین آغاز به کار کرده است و مجریان به زبان عربی فصیح همراه با میهمانان عربشان مسائل جهان بویژه ایران را مورد بررسی قرار می دهند.
بی تردید توسعه آموزش زبان فارسی و تاریخ و فرهنگ ایران در چین و زبان و ادبیات چینی در ایران و تربیت دانشجویان و اساتید برجسته با طراحی دوره های مشترک و همکاری های دانشگاهی باید در راس سیاست های درازمدت و راهبردی ایران و چین قرار گیرد. همچنین، جهت بازتاب مناسب رسانه ای اخبار ایران و نظرات و دیدگاه های کشورمان درباره مسائل منطقه و جهان در چین نیز نیاز به تمهید عاجل دارد تا دیدگاه های کشورمان با منابع دست اول فارسی به اطلاع مخاطبان چینی برسد.
در عرصه های آکادمیک معرفی منطقه آسیای جنوب غربی به جای خاورمیانه و تاسیس مراکز مطالعاتی و تحقیقاتی مشترک با نام آسیای جنوب غربی از ضروریاتی است که در این سفر توانستیم جهت معرفی منطقه آسیای جنوب غربی و پایه های تفاهم اولیه گام های موثری برداریم که نیاز به پیگیری تا حصول نتیجه دارد.

 

785 بار مشاهده
ارسال شده توسط مدیر سایت

بخش نظرات

اگر کاربر سایت هستید، برای ثبت نظر با مشخصات خود، ابتدا شوید.